ZIEN dat zij er voor iemand ZIJN

Mantelzorg blijft vaak onzichtbaar. Dat terwijl er overal in ons land mensen zijn die zorg verlenen aan een familielid of andere naaste, elke dag weer. Vaak doen ze dat bovenop allerlei andere verplichtingen. 

Iemand die mantelzorg verleent, doet dat onbetaald, uit liefde en betrokkenheid. Bovendien ontlasten ze met hun inzet de reguliere zorg. Daarom verdienen mantelzorgers het om door ons gezien, gewaardeerd en gesteund te worden. Ook omdat ze daar zelf niet snel om zullen vragen.

Zien hoe belangrijk waardering is voor mantelzorgers

Als mantelzorger merken dat je inzet wordt gewaardeerd, kan een wereld van verschil maken. Die waardering kan op verschillende manieren worden aangeboden en hoeft ook zeker niet altijd groots te zijn. Een beetje steun, praktisch of misschien juist emotioneel en mentaal, doet al veel.

Denk bijvoorbeeld aan:
•    Een keer boodschappen voor iemand doen 
•    Op iemands kinderen passen 
•    Iemand meevragen voor een leuk uitje 
•    Een lekkere maaltijd brengen
•    Een luisterend oor bieden en laten weten dat je er bent, ook zulke gebaren zijn van onschatbare waarde    

Het verhaal van Juda

Juda is een typische tiener. Hij gaat naar school, drumt en besteedt tijd aan zijn vrienden en huiswerk. Ook dat hij een oudere broer heeft, is niet uitzonderlijk. Maar wat je als buitenstaander niet ziet, is dat hij voor die broer ook vaak als mantelzorger klaarstaat. 

Juda vertelt: ‘Mijn broer Boaz is ernstig en meervoudig beperkt. Naast dat ik zijn broertje ben, ben ik ook vaak zijn mantelzorger.’ 

Hij past vaak op Boaz, en zorgt dan voor hem. Ook helpt hij veel in het huishouden. Koken, boodschappen doen, opruimen. Om zo zijn ouders te ontlasten. ‘Het zijn kleine dingen die een groot verschil kunnen maken,’ legt hij uit. ‘Op die manier hebben mijn ouders hun handen vrij om meer met Boaz bezig te zijn.’

Juda zet zich met liefde in, maar dat betekent niet dat het altijd makkelijk voor hem is. ‘Af en toe mis ik de zorg die naar mijn broer gaat, en niet naar mij, maar ik heb het leren aanvaarden. Dit is gewoon mijn leven.’

Hij is gek op zijn broer. ‘Ik geef Boaz mijn tijd, liefde en aandacht, zodat hij het ook goed heeft.’

Gelukkig krijgt Juda ondersteuning van Marnix, een mentor. ‘Ik bewonder Juda’s drive,’ zegt Marnix. ‘Zijn passie en hoe hij altijd voor anderen klaarstaat. Ik ben enorm trots op hem. Maar hij moet ook vooral zichzélf niet vergeten. Hij mag best verlangen dat anderen ook eens iets voor hém doen.’ 

Het zijn woorden die Juda zeker waardeert, maar waarop hij toch antwoordt: ‘Ik zal altijd alles opzij zetten om er voor mijn broer te kunnen zijn.’